Temat: YIQUAN.COmpetitions
Regulamin współzawodnictwa Yiquan w tui shou bez kroków
Najważniejsze punkty projektu, który będzie poddawany testom
Założenia współzawodnictwa Yiquan w tui shou
- współzawodnictwo w tui shou uwypukla wykorzystanie tylko niektórych z umiejętności i zdolności istotnych z punktu widzenia wolnej walki san shou w Yiquan,
- wyników w tym współzawodnictwie nie traktujemy jako w pełni miarodajnego wyznacznika umiejętności z zakresu wolnej walki san shou,
by trening pod kątem tui shou był spójny z treningiem san shou w Yiquan, zakres metod dozwolonych w tui shou nie obejmuje technik mało typowych dla san shou nauczanego w ramach standardowego programu szkolenia Yiquan wg przekazu Yao,
- współzawodnictwo to ma służyć promocji niektórych z podstawowych umiejętności i zdolności, które rozwijamy uprawiając yiquan, dając możliwość uczestnictwa większym rzeszom ćwiczących niż w przypadku bardziej wymagającej formuły san shou.
Umiejętności promowane poprzez współzawodnictwo tui shou bez kroków
- umiejętność wytrącania przeciwnika z równowagi i przemieszczania poprzez kontakt pozbawiony chwytania oraz pchnięcia o charakterze na wpół uderzeń na obszar klatki piersiowej przeciwnika,
- umiejętność zachowania równowagi i pozycji stóp,
umiejętność kontrolowania ramion przeciwnika i zapobieżenia atakom o charakterze zbliżonym do uderzeń.
Miejsce pojedynku
- płaska powierzchnia o dostatecznie dużej powierzchni, by nie było ryzyka wpadnięcia na przeszkody.
Czas trwania pojedynku.
- pojedynczy pojedynek trwa 2 razy po 30 sekund – po 30 sekundach następuje zmiana nogi wysuniętej do przodu,
- czas mierzony jest pomiędzy komendami sędziego „start” i „stop”.
zatrzymania pojedynku po uzyskaniu sumarycznego czasu 1 minuty dokonuje mierzący czas, równocześnie wygłaszając komendę ‘połowa pojedynku’ lub ‘koniec’ – a wówczas sędzia natychmiast wygłasza komendę ‘stop, połowa pojedynku’ lub ‘stop, koniec’ – możliwe jest też dodatkowe wykorzystanie sygnału dźwiękowego, np. gongu.
- akcje wykonane po komendzie mierzącego czas: ‘połowa pojedynku’ lub ‘koniec’ nie są już punktowane.
Rozpoczęcie, prowadzenie i zakończenie pojedynku.
- zawodnicy wywołani komunikatem ‘imię nazwisko czerwony, imię nazwisko niebieski, rozpoczęcie pojedynku’ natychmiast udają się w kierunku miejsca pojedynku oraz wykonują gest „przykrycia pięści” w kierunku sędziego oraz siebie wzajemnie.
- zawodnicy powinni być oznaczeni np. szarfami w kolorze czerwonym i niebieskim,
- na komunikat ‘lewa pozycja’ przeciwnicy ustawiają się w standardowej pozycji tui shou z lewą stopą z przodu i łączą przedramiona – lewe z prawym przedramieniem przeciwnika i odwrotnie, jedna ręka każdego z przeciwników jest na zewnątrz, druga wewnątrz. Sędzia zwraca uwagę, by odległość między stopami obydwu przeciwników była podobna, określona jako nieco więcej niż przeciętna szerokość barków, a odległość między nimi w podstawowej pozycji taka, by mogli sięgnąć klatki piersiowej przeciwnika otwartą dłonią bez konieczności całkowitego prostowania ramienia.
- na komunikat sędziego: ‘krążenia’, przeciwnicy rozpoczynają standardowe dla yiquan krążenia tui shou ze zmianami położenia dłoni na zewnątrz,
- po komunikacie „start” rozpoczyna się właściwy pojedynek,
- w trakcie pojedynku sędzia może ogłaszać komunikat: ‘stop’ w celu zwrócenia uwagi, dania ostrzeżenia lub dyskwalifikacji oraz w celu przyznania punktów lub w innych istotnych przypadkach. Niezwłocznie po tym następuje powrót do pojedynku, z zastosowaniem komend ‘pozycja”, ‘krążenia’, ‘start’.
- po każdym komunikacie ‘pozycja’ przeciwnicy zobowiązani są do natychmiastowego ustawienia się we właściwych miejscach i połączenia ramion, z gotowością do kontynuowania pojedynku, pod rygorem ostrzeżenia za opieszałość i przyznanie punktu drugiemu z uczestników.
- w sytuacji przypadkowego zerwania kontaktu przeciwnicy zobowiązani są do natychmiastowego przywrócenia kontaktu, bez czekania na komendę sędziego.
- druga część pojedynku następuje natychmiast po pierwszej i rozpoczyna się komunikatem ‘prawa pozycja’ – zawodnicy ustawiają się z prawą stopą z przodu,
- po komunikacie ‘koniec’ zawodnicy pozostają tuż obok miejsca pojedynku, twarzami zwróceni ku sędziemu. Po ogłoszeniu wyniku punktowego przez protokolanta i ogłoszeniu zwycięzcy przez sędziego, zawodnicy wykonują gest „przykrycia pięści” w kierunku sędziego i siebie nawzajem, a następnie opuszczają pole pojedynku.
Metody atakowania i obrony
- dozwolone jest naciskanie i popychanie przeciwnika, wykorzystanie i przekierowywanie jego siły, które ma na celu zakłócenie jego równowagi, zmuszenie do przemieszczenie lub podniesienia stopy bądź przemieszczenia całego ciała,
- dozwolone jest na wpół popychanie wpół uderzanie przy pomocy wewnętrznej powierzchni otwartych dłoni wraz z palcami skierowane na przód klatki piersiowej przeciwnika,
- części ciała na które można oddziaływać, to ramiona i tułów przeciwnika powyżej linii bioder,
- części ciała, którymi można oddziaływać na przeciwnika to otwarte dłonie i przedramiona, a także inne części ramion oraz tułów jeśli tam działają otwarte dłonie lub przedramiona przeciwnika,
Czynności niedozwolone – niezagrożone ostrzeżeniem – bez ingerencji sędziego
- przypadkowe zerwanie kontaktu, o ile nastąpi natychmiastowy powrót do sytuacji kontaktu,
Czynności niedozwolone – niezagrożone ostrzeżeniem – tylko zwrócenie uwagi
- kontakt między tułowiami przeciwników, górnymi częściami ramion, górną częścią ramienia, a tułowiem,
Czynności niedozwolone – zagrożone ostrzeżeniem.
- obejmowanie ciała przeciwnika,
- chwytanie ramion i ciała przeciwnika,
- chwytanie przez zamknięcie ramienia przeciwnika między własnym przedramieniem, a górną częścią ramienia, poprzez wykorzystanie zgięcia łokcia,
- chwytanie przez przyciśnięcie ramienia przeciwnika pomiędzy własnym ramieniem a tułowiem,
- chwytanie za odzież,
- chwytanie palców przeciwnika,
- celowe niedozwolone zrywanie kontaktu lub przedłużanie braku kontaktu po przypadkowym zerwaniu,
- kontynuowanie kontaktu, gdy przeciwnik podparł się ręką lub upadł,
- wykonywanie dźwigni na stawy,
- oddziaływanie na przeciwnika w obszarze niedozwolonym,
- celowe utrzymywanie rąk przeciwnika wysoko, nisko, po bokach ciała, daleko od standardowej strefy kontaktu, ataku i obrony, typowej dla walki pięściarskiej,
- przeniesienie ręki bezpośrednio na ciało przeciwnika lub wykonanie akcji pchnięcie-uderzenie dłonią jeśli nastąpiła utrata kontaktu w wyniku poprawnie wykonanej podobnej akcji ze strony przeciwnika – by uniknąć ostrzeżenia, niezbędne jest w takim przypadku nawiązanie najpierw ponownego kontaktu z ramieniem przeciwnika.
- próba neutralizowania akcji przeciwnika przez przyjmowanie dziwacznych pozycji, mało przydatnych z punktu widzenia tui shou z krokami i san shou,
inne nieprzewidziane absurdalne działania nie określone wśród czynności dozwolonych,
Czynności niedozwolone – zagrożone poważnym ostrzeżeniem
- chwytanie przeciwnika oraz próby wpływania na jego równowagę po utracie własnej równowagi, w trakcie kroku lub upadku.
Czynności surowo zabronione – zagrożone poważnym ostrzeżeniem lub w drastycznym przypadku dyskwalifikacją
- jakiekolwiek uderzanie z wyjątkiem na wpół popychania wpół uderzania dłonią na przód klatki piersiowej, określonego wśród akcji dozwolonych,
- jakiekolwiek atakowanie krocza, szyi, głowy, kręgosłupa,
- jakiekolwiek atakowanie pięścią, łokciem, głową, kolanem, kopnięcia, dźganie czubkami palców,
- gryzienie i drapanie,
- wykonywanie dźwigni na stawy, stwarzające ryzyko urazu.
Interpretacja niedozwolonego zrywania kontaktu
- przeciwnicy zobowiązani są do utrzymywania kontaktu ramion, zerwanie kontaktu poprzez wycofanie ramion, zabranie ich w bok, górę lub dół jest niedozwolone,
- dozwolone jest zerwanie kontaktu na ramieniu dla przeniesienia go na tułów poprzez wykonania akcji ręką bezpośrednio w kierunku ciała przeciwnika,
dozwolone jest zerwanie kontaktu na ramieniu w celu pchnięcia-uderzenia na obszar klatki piersiowej przeciwnika przy pomocy otwartej dłoni poprzez akcję bezpośrednio w kierunku klatki piersiowej przeciwnika,
- dozwolone jest zerwanie kontaktu dłoni z klatką piersiową przeciwnika w celu wykonania kolejnego na wpół pchnięcia – wpół uderzenia,
- dozwolone jest zerwanie kontaktu między ręką a tułowiem przeciwnika w celu ponownego nawiązania kontaktu z jego ramieniem,
- dozwolone jest zerwanie kontaktu wynikające z odrzucenia, odpadnięcia, obrócenia, obalenia lub innej nagłej zmiany położenia przeciwnika w wyniku wywartej na niego akcji ofensywnej lub defensywnej,
- dozwolone jest krótkotrwałe zerwanie kontaktu jedną ręką podczas przejścia z pozycji kontroli obydwu ramion do pozycji kontroli z jednej strony lub odwrotnie,
- w razie przypadkowej utraty kontaktu, należy natychmiast przywrócić kontakt ramion.
- zerwanie kontaktu jest wymagane natychmiast, gdy przeciwnik podparł się ręką albo upadł.
Punktowanie.
1 punkt:
- wyraźne przesunięcie lub całkowite uniesienie przez przeciwnika jednej stopy.
- ostrzeżenie dla przeciwnika za opieszałość w reagowaniu na komendy sędziego,
wykonywanie czynności niedozwolonych zagrożonych ostrzeżeniem,
2 punkty:
- przesunięcie przez przeciwnika obydwu stóp,
3 punkty:
- poważne ostrzeżenie dla przeciwnika,
- dyskwalifikacja przeciwnika za akcje surowo zabronione i stwarzające zagrożenie, nawet jeśli nie zostały opisane w regulaminie.
Podparcie się lub upadek przeciwnika nie są dodatkowo punktowane. Punktacja uzależniona jest od przemieszczenia się stóp. Punkty nie są przyznawane, jeśli uczestnik, który wykonał skuteczną akcję podniesie lub przesunie choćby jedną stopę w ciągu 3 sekund po wykonaniu akcji. Jeśli jest to związane z niedozwoloną akcją przeciwnika w postaci chwytania lub wpływania na równowagę po utracie własnej równowagi lub przesunięciu stopy, przysługują 2 punkty.
Ustalenie zwycięzcy pojedynku.
- zwycięzcą pojedynku jest ten z przeciwników, który zdobędzie więcej punktów, z wyjątkiem sytuacji dyskwalifikacji – wówczas zwycięża ten, który nie został zdyskwalifikowany, niezależnie od liczby punktów. Możliwe jest uznanie remisu.
ostateczna liczba punktów uzyskanych przez zwycięzcę pojedynku stanowi różnicę pomiędzy uzyskanymi przez niego punktami, a punktami uzyskanymi przez przeciwnika.
- ten przeciwników, który przegrał, nie ma zaliczonych punktów.