Temat: Doda dla ludu
Ten, kto zanurza się w pustce jako odrębnej od współczucia,
Nie osiągnie najwyższej ścieżki.
A ten, kto w pracy z umysłem skupia się wyłącznie na współczuciu,
Zatrzymuje się w samsarze i nie znajdzie wyzwolenia.
Ten jednak, kto połączy pustkę ze współczuciem,
Nie zatrzyma się ani w samsarze, ani w nirwanie.
* * *
Nie ma początku, środka ani końca;
Nie ma samsary, ani nirwany.
W tym stanie najwyższej ekstazy
Nie ma "ja" ani "nie ja".
* * *
Ci, którzy nie piją do ostatniej kropli
Podobnej do nektaru wody wyjaśnień swego mistrza,
Umierają z pragnienia na pustyni mnóstwa traktatów.
Porzuć myślenie i zachowuj się jak dziecko.
Oddaj się naukom swego mistrza, a Wrodzone samo się ujawni.
To nie posiada nazw i innych właściwości.
Powiedziałem, że Tego nie można poznać w dyskusji.
Jak więc można opisać Najwyższego Pana?
To przypomina rozkosz doświadczaną przez młodą kobietę.
Cały świat zostaje wchłonięty w stan, w którym jest
Całkowicie pozbawiony pojęć istnienia i nieistnienia.
Kiedy twój umysł przestaje się poruszać,
Uwalniasz się z pułapek samsary.
Jak chcesz zrealizować tę niezrównaną formę,
Dopóki nie rozpoznasz, że Najwyższe przebywa w tobie?
Nauczam, że kiedy znika błędne widzenie,
Poznasz, kim faktycznie jesteś.
* * *
Ten, kto nie cieszy się oczyszczonymi zmysłami,
I praktykuje wyłącznie pustkę.
Jest jak przodownik stada kruków, który wzlatuje ze statku
I powraca na niego po zrobieniu paru okrążeń.
* * *
Wszystko, co wypływa z umysłu,
Posiada naturę jego właściciela.
Czyż woda i fale są czymś odmiennym?
Ich natura - podobnie jak natura przestrzeni - jest jedna i ta sama.
* * *
Ujrzyj myśl jako myśl, o głupcze, i porzuć wszystkie błędne poglądy.
Oczyść się w najwyższej błogości,
Ponieważ w niej leży ostateczna doskonałość.
* * *
Nie popełniaj błędów, jeśli chodzi o siebie i innych.
Wszystko bez wyjątku jest buddą.
Tutaj jest ten niesplamiony, ostateczny stan,
W którym myśl jest czysta w swej prawdziwej naturze.
* * *
Chociaż jest wiele rzek, w morzu i tak staną się jednym.
Chociaż jest wiele kłamstw, jedna prawda obali je wszystkie.
Kiedy pojawia się jedno słońce, ciemność,
Choćby była nieprzenikniona - znika.
* * *
Z wyjątkowej spontaniczności,
Pełnej doskonałości Buddy,
Rodzą się wszystkie czujące istoty i w niej znajdują spoczynek.
Lecz nie jest ona ani konkretna, ani abstrakcyjna.
* * *
Podobnie jak woda słonego morza
Staje się słodka, kiedy wypiją ją chmury,
Tak też niezmienny umysł, który pracuje dla innych,
Przemienia truciznę obiektów zmysłów w nektar.
* * *
Wszyscy ci, których umysły omamione są przez konceptualne myślenie,
Pozostają w niepewności i uznają pustkę i współczucie za coś odrębnego.
* * *
Pszczoły wiedzą, że w kwiatach można znaleźć miód.
Ale w jaki sposób ci, którzy żyją złudzeniami
kiedykolwiek zrozumieją,
Że samsara i nirwana nie są dwoma [bytami]?
* * *
Nieskazitelnego umysłu w jego istocie nigdy nie mogą
Skazić nieczystości samsary czy nirwany.
Cenny klejnot, tkwiąc głęboko w błocie.
Nie będzie lśnił, chociaż posiada połysk.
* * *
Z głębokim przekonaniem musisz traktować wszystko
Tak jakby było magicznym czarem.
Jeśli bez różnicy potrafisz zaakceptować lub odrzucić samsarę i nirwanę,
Twój umysł pozostanie niezachwiany, wolny od całunu ciemności.
W sobie odnajdziesz to, co Wrodzone, będące poza myślą.
Ten świat zjawisk od swego promiennego początku
Nigdy nie zaistniał; sam będąc unikalny, posiada bezużyteczne wzorce.
Jako taki jest ciągłą, niepowtarzalną medytacją.
Jest nie-myślą, nieskalaną kontemplacją i nie-umysłem.
* * *
Nie ma nic do zanegowania, nic do powiedzenia
Ani uchwycenia, ponieważ Tego nie da się pojąć.
Z powodu ograniczeń intelektu ci, którzy żyją złudzeniami,
Są spętani; niepodzielna i czysta pozostaje spontaniczność.
Jeśli kwestionujesz pierwotny stan,
Badając go za pomocą pojęć wielości i jedności,
Nie urzeczywistnisz jedności,
Ponieważ czujące istoty uwalniają się wyłącznie dzięki mądrości.
Świetlistość jest uśpioną możliwością umysłu, objawiającą się w medytacji.
Naszą prawdziwą istotą jest niewzruszony umysł.
Jeżeli w krainie pełnej radości
Wzbogaci się widzenie umysłu.
I dzięki temu stanie się on najbardziej użyteczny dla tego lub tamtego,
To nawet gdy ugania się za obiektami, nie jest od siebie oddzielony.