Temat: Jak to jest?
A ja odpowiem przewrotnie - jestem singlem z wyboru !!!
Co wcale nie oznacza, że nie czekam przez całe życie na WIELKĄ ROMANTYCZNĄ MIŁOŚĆ. I tak do... emerytury.
Widocznie nie jest mi ona pisaqna, więc wybrałam życie w pojedynkę (co wcale nie oznacza życia w samotności !!!).
Z przerażeniem patrzyłam na wyścig moich "jeszcze nie przypisanych komuś" kolegów/koleżanek na ostatnim roku studiów. Łapali co się da, żeby tylko nie zostać "starą panną"/ "starym kawalerem" (*niepotrzebne- skreślić). Teraz spędzam dosyć dużo czasu w sądzie świadkując im (z bólem serca) podczas spraw rozwodowych... Oczywiście są dzieci, współny majątek, zburzone nadzieje... A, przepraszam, miłość gdzie ?
Nie można zawrzeć "małżeńskiej transakcji handlowej" i męczyć się latami w imię mylnie interpretowanej odpowiedzialności za losy rodziny, bo... PO CO ??!! Nie ma nic gorszego od hipokryzji nieudanych związków i dusznej atmosfery udawanej sympatii. W takiej rodzinie nawet najbardziej wyszukany obiad staje kością w gardle...