![](https://static.goldenline.pl/user_photo_basic.jpg)
konto usunięte
Temat: Mity aktywistów trzeciego sektora
Postanowiłem zmienić temat tej dyskusji, ponieważ wydaje się, że nieco zboczyła z pierwotnego tematu, czyli czy warto z NGO do samorządu.Zresztą wątków pobocznych w tamtej dyskusji było więcej, natomiast stosunkowo mało głosów na ciekawy temat czy warto?
Podobnie na kontynuację zasługuję temat sposobów finansowania zadań własnych JST realizowanych przez podmioty pożytku publicznego.
Natomiast odnośnie głosu Zbigniewa
> Zbigniew L.:
> Wydaje mi się, że ten "bełkot" jest jednak potrzebny. Jeśli
> pojmujemy społeczeństwo obywatelskie jako to, które jest zdolne
> do samozorganizowania się w celu rozwiązywania konkretnych
> problemów, które do tej pory nie są rozwiązane lub
> rozwiązywane są na niezadawalającym poziomie to ngo'sy będące
> podmiotami tego społeczeństwa, we wnioskach grantowych muszą
> umieć przekonywać, że rozumieją swoją misję i muszą umieć
> udowadniać, że są w stanie podjąć się zadania. Często przy
> opracowywaniu takich wniosków dochdzi do właściwej refleksji -
> zrozumienia swojej misji.
to chciałbym zwrócić uwagę, że gdyby w istocie tak było, to było całkiem dobrze. Niestety nie widzę tego. A raczej raczej dostrzegam inne zjawisko, mianowicie mitomanię pozarządowców. Lista takich mitów jest stosunkowo długa i mieszczą się na niej w moim odczuciu:
* Mit budowy społeczeństwa obywatelskiego,
* Mit wiary w „rewolucję jednostkowego i zbiorowego uczestnictwa”, czyli przekonanie o zdolności do zmobilizowania szerokich rzesz uczestników na potrzeby własnych działań,
* Mit zmiany, czyli przekonanie że „ruszamy z posad bryłę świata”,
* Mit działania dla dobra wspólnego (pro publico bono), czyli przekonanie o tym, że działalność organizacji pozarządowych spełnia „cele szlachetne i społecznie użyteczne”,
* Mit efektywności i skuteczności, czyli przekonanie, że działania organizacji, głównie w zakresie świadczenia usług społecznych są tańsze, efektywniejsze, lepiej zaspokajają potrzeby społeczne niż instytucje publiczne czy przedsiębiorstwa,
* Mit bezinteresowności, czyli że przekonanie, że wśród aktywistów dominują wyłącznie motywy społecznikowskie, a zatem, że „poświęcają swój czas i energię innym, nie oczekując w zamian wynagrodzenia.”
Świetnie demistyfikuje ten zbiór mitów następująca wypowiedź z forum ngo.pl:
„Było wspaniale. Mieszkańcy osiedla, co prawda zawiedli i praktycznie się nie stawili, ale impreza była cudowna.”
Problemem trzeciosektorowych mitów nie jest to, że one są,ale to że właśnie są tylko mitami z rzadko traktowanymi na serio przez aktywistów.